Romantyzm zaczął się właściwie od sporu romantyków z klasykami. Trzeba zauważyć, że takie spory nie są niczym nowym i od wieków wpisane są w dzieje historii, a dotyczą jak zawsze konfliktu pomiędzy przedstawicielami nowego pokolenia a autorytetami nauki hołdującymi jeszcze myśli rodem z poprzedniej epoki.
Klasycy zarzucali głównie młodym poetom, że wierzenia ludu to zabobon, który nie może być tematem poezji. Za najważniejsze wartości uznawali zaś wiedzę, rozum i naukę. Romantycy odpierali te argumenty mówiąc, że ludowe podania, magia, wiara w wróżby, etyka i wierzenia ukazują nowe prawdy i dlatego też mają prawo, a nawet obowiązek zaistnieć w literaturze. Nawoływali również do odejścia od skostniałych autorytetów i reguł zniewalających wyobraźnię. Co więcej, twierdzili, że najpełniej może poznać świat właśnie jednostka szalona i obłąkana, gdyż nie zniewalają ją okowy realizmu i prawdopodobieństwa. Od sporu klasyków z romantykami datuje się w Polsce romantyzm, inni za datę początkową epoki przyjmują wydanie „Ballad i romansów”.
Copyright @ 2010 Wróżby i magia