Tytuł utworu „Cuda miłości” tłumaczy, co jest możliwe dzięki wszechogarniającemu uczuciu jakim jest miłości, co dzieje się z człowiekiem, kiedy jest zakochany. Pierwsze zwrotki to ciągłe pytania mężczyzny. Zastanawia się nad tym, w jaki sposób jeszcze żyje, skoro nie ma już serca, jak to możliwe, że czuje w sobie wewnętrzny ogień, skoro już jest martwy i dlaczego dba o ten ogień, skoro ten go niszczy. Nie potrafi wytłumaczyć tego, że ogień, jaki w nim płonie, nie jest w stanie wysuszyć jego łez oraz dlaczego nie może zgasić ognia swoimi łzami. Wszystkie pociechy dostrzega w oczach dziewczyny, których musi unikać.
Zastosowane w wierszu wykrzyknienie i równocześnie hiperbola „Przebóg!” nadaje tragizmu i jednocześnie rozpaczliwego charakteru utworowi. Na pytania retoryczne „ja” liryczne odpowiada w ostatniej strofie, która jest pointą i odpowiedzią na postawione wcześniej pytania. To miłość jest odpowiedzialna za cuda. Jej szczególna magia polega na tym, że nie ma takiej siły, która mogłaby obronić człowieka przed działaniem uczucia. Nawet rozum nie jest w stanie przezwyciężyć miłości.
Copyright @ 2010 Wróżby i magia